Son 2 haftadır ülkemizin içinde bulunduğu kaotik ortam nedeniyle bloguma yazı yazmama kararı almıştım kendimce. Öyle de yaptım açıkçası. Çünkü içimden futbolla alakalı, çok sevdiğim Galatasaray'ımla alakalı bir şeyler yazmak gelmiyor. Yazmak istesem de 2 haftadır "Gezi Parkı"ndan başka hiçbir şey ilgimi çekmiyor açıkçası. Sırf ben değil bu konuya duyarlı hemen herkes bu süre zarfında gündem dışı hiçbir şey ile ilgilenmiyorlar. İlgilenemiyorlar.
Kalkıp da kronolojik sıralama yapıp bilinenleri tekrar tekrar burada dile getirecek değilim. Biber gazını tatmış biri olarak "Gezi Parkı" eylemlerinde ilk günden bugüne kadar söylenenlerin üzerine söyleyebilecek çok fazla sözüm yok açıkçası. Çünkü hepimiz aynı dili konuşuyoruz, aynı şeyi söylüyor ve istiyoruz.
Ben bugün, tribün gruplarının birleşmesinin, kol kola yürümesinin ve renk gözetmeksizin tek vücut olabilmesinin beni ve bizleri ne kadar mutlu ettiğine biraz değinmek istiyorum aslında.
Gezi Parkı'na İstanbul'un 3 büyük kulübünün aynı gün yürüyüş düzenlemesi ve bir araya gelip "Direnişin Rengi Olmaz" mesajını vermesi belki de Gezi Parkı eyleminin ruhuna yakışan güzel hareketlerden biriydi. Yıllarca birbirine düşürülen ve yalandan "Ezeli rakip, ebedi dost" beyanatlarla aslında bizleri hep kandıranlara en büyük cevaptı tek vücut olabilmek.
3 büyük kulübün armalarının içiçe geçmesiyle yepyeni bir arma yaratmak kimin hoşuna gitmedi ki ya da Galatasaray formalı bir taraftarın boynundaki Fenerbahçe atkılı fotoğrafa bakınca kim nefret etti ki takımından? Beşiktaşlı bir arkadaşım "Eve geldiğimde boynumda Fenerbahçe atkısı vardı" dedi ve ekledi "Beşiktaş'ta polise karşı birlikte direndik, herhalde atkıları o ara değiştirdik hatırlamıyorum bile" Beşiktaş Çarşı içinde polis müdahalesi sırasında geride bekleyen taraftarlar vardı. Kimi gazdan etkilenmiş, kimi yaralanmış, kimi su dağıtıyor, kimi gözlere sprey sıkıyor. Ama hangi takımın taraftarı olursa olsun hep bir ağızdan "Gücüne güç katmaya geldik, Beşiktaş seninle ölmeye geldik" diye haykırıyordu. Öte yandan İzmir'de Karşıyaka-Göztepe isminin kıyamet olduğu 2 takım bile omuz omuzaydı.
Seneye 31 Mayıs'ta bütün taraftar grupları bir kez daha alanlarda yine kolkola olacaklar belki de. Dedim ya Gezi Parkı eylemlerinin ruhuna yakışan da bu zaten. Biz olabilmek.
... ve umarım artık gerçekten "Ezeli Rakip, Ebedi Dost" olabilmeyi başarabiliriz.
Umarım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder