Hatırlanacağı üzere Şampiyonlar Ligi Grup maçlarının sonuncusu olan Braga maçında M.United-Cluj maçının da önemi vardı bizim açımızdan. Olası bir Braga beraberliği veya mağlubiyeti sonucunda Cluj maçından gelecek sonuç bizim gruptan çıkıp çıkmayacağımızı belirleyecekti. Ama bir diğer ihtimal de Braga'yı yenip diğer maça bakmaksızın bir üst tura çıkmaktı. Tabir-i caizse kendi göbeğimizi kendimiz keselim istiyorduk. Bize de yakışan bu olurdu zaten. Öyle de oldu. Braga'yı deplasmanda 2-1 yenerek diğer maça bakmadan yolumuza devam ettik.
Süper Lig'de sona yaklaşırken de taraftarlar olarak istisnasız hepimiz aynı istekteydik. Son haftalara girerken puan farkının 7 olmasına ve hatta bir ara 4'e düşmesine rağmen tek isteğimiz şampiyonluğumuzu ilan edene kadar önümüzdeki bütün maçları kazanmaktı. Tıpkı Şampiyonlar Ligi'nde yaptığımız gibi.
Ama bu pek kolay değildi elbette. Maçlardaki hakem kararları, Fatih Terim'i tribüne göndermeler ve en çok puan kaybı yaşadığımız cuma gününe koyulan maçlar adeta şampiyonluğumuzun önüne çekilen bir duvar gibi çıkıyordu her maç karşımıza. Önce bu engelleri aşıp sonra maçı kazanmak elbette kolay iş değil. Kolay da olmadı. Hele ki Ali Sami Yen Arena'da oynadığımız Orduspor ve Mersin İdman Yurdu maçında yaşananlar, ilk yarısını mağlup kapatıp mucizevi geri dönüşler şampiyonluğun habercisi gibiydi. Çok kötü oynanan futbolla dahi deplasmandan kayıpsız dönebilmek takımın şampiyonluğa nasıl konsantre olduğunun en büyük göstergesiydi bence. Onlar galip geldikçe bizler de şampiyonluk şarkılarını daha yüksek sesle söylemeye devam ediyorduk.
Arena'da alınan sürpriz Gençlerbirliği mağlubiyetiyle puan farkı 4'e düşerken, rakip Fenerbahçe evinde oynayacağı ve mutlak galibiyet gözüyle baktığı maçı da düşünerek "Fark 4 değil 1 puan" söylemleriyle şampiyonluk umutlarını yeşertiyorlardı içten içe. Ama Fatih Terim'in 1996-2000 sezonlarında lig bitmeden bir kaç hafta önce şampiyonluğunu ilan etme geleneğini geçen sezon (sözde play off olan süper finali işin içine katmıyorum) ve bu sezon da devam ettirmiş oldu.
Yani bize yakışanı yaparak, kendi göbeğimizi kendimiz keserek, rakibin puan kaybetmesine bel bağlamadan şampiyonluğumuzu resmen ilan ettiğimiz son maça kadar maçları kazanıp deyim yerindeyse vurup, kırıp bu şampiyonluğu kazandık.
Darısı seneye ve 4.yıldıza.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder