İnanç KÖSEOĞLU'nun Kaleminden...
İnsanları Birbirine Bağlayan….
Bu benim ilk blog yazım. Ve sanırım Galatasaray sevdasından başka bir şey de oturup mesai harcamamı sağlayamazdı bu anlamda. Galatasaray sevdasının yaptırabileceği birçok şeyi başka hiçbir şey yaptıramadı aslında bana bugüne kadar. 4 yaşındaydım bu sevda yüreğime işlediğinde. Evin camından insanların yolları kapatarak, birbirine sarılarak ve ağlayarak bayraklarıyla dolaştığı bir şampiyonluktu dedem ve anneannemin ilk bayrağımı elime tutuşturduğu an. Seneler sonra aynı duyguları hissedeceğimi, lapa lapa kar yağarken saatlerce açık tribünde bekleyeceğimi, son maçta gelen şampiyonluklarla tanımadığım insanlara sarılıp hüngür hüngür ağlayacağımı ya da her zafer de her üçlüde gözlerimin dolacağını hissettiren ilk andı o benim için. Malum takım taraftarı bir baba, amca ve kuzenlerin şu anda yine malum takımın tüm spor kamuoyunu etkileme çalışmaları gibi yapılan çalışmalar hiçbir şekilde çıkaramadı bu sevdayı içimden.
Bu benim ilk blog yazım. Ve sanırım Galatasaray sevdasından başka bir şey de oturup mesai harcamamı sağlayamazdı bu anlamda. Galatasaray sevdasının yaptırabileceği birçok şeyi başka hiçbir şey yaptıramadı aslında bana bugüne kadar. 4 yaşındaydım bu sevda yüreğime işlediğinde. Evin camından insanların yolları kapatarak, birbirine sarılarak ve ağlayarak bayraklarıyla dolaştığı bir şampiyonluktu dedem ve anneannemin ilk bayrağımı elime tutuşturduğu an. Seneler sonra aynı duyguları hissedeceğimi, lapa lapa kar yağarken saatlerce açık tribünde bekleyeceğimi, son maçta gelen şampiyonluklarla tanımadığım insanlara sarılıp hüngür hüngür ağlayacağımı ya da her zafer de her üçlüde gözlerimin dolacağını hissettiren ilk andı o benim için. Malum takım taraftarı bir baba, amca ve kuzenlerin şu anda yine malum takımın tüm spor kamuoyunu etkileme çalışmaları gibi yapılan çalışmalar hiçbir şekilde çıkaramadı bu sevdayı içimden.
Galatasaray’ımızın yüreğimize dokunarak aldığı her zafer daha da çok bağladı bizi sevdamıza ve tribündeki arkadaşlarımıza. Öyle anlar gelir ki, tribünde, sürekli maç izlenen mekanlarda ya da çeşitli platformlarda tanıştığınız Galatasaray sevdalılarıyla artık yollarınızı birleştirip kader birliği yapmaya başlarsınız. Bir forumda Galatasaray’ı savunmakla başladı blogun sahibi Kamil GÜNEY ile arkadaşlığımız. Her zaferde daha sık dost, her üçlüde daha bir kardeş daha bir yoldaş olduk birbirimize. Son maçta gelen şampiyonluklarda döktüğümüz gözyaşlarıyla, ailelerimizin, arkadaşlarımızın makara konusu olduk ama maç anlarında umutsuz giden dakikalarda gelen gollerde gözlerimizin dolmasına da engel olamadık. Her Galatasaray konusu açıldığında hararetle konuya giriş yapmamızı engelleyemedi hiçbir şey. Uzun zamandır yazmak isteyip yazamadığım bu platformdaki ilk yazım sana ithafen olsun istedim kardeşim. Teşekkürler.
Bundan sonra farklı yazılarla birlikte ben de burada olacağım ve sonsuz GALATASARAY sevdamızı her an burada paylaşacağım.
Ve her şey sonunda dediğimiz gibi;


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder